Thursday, February 6, 2020

Echt zijn is belangrijker dan perfect zijn!

2020! Insanity. Gewoon het jaar 2020. Daar zijn we dan. De dag dat ik begon met actief bloggen en vloggen in 2006 lijkt niet eens zo lang geleden. Vanaf toen wist ik wat ik echt wilde met mijn leven. Vanaf toen begon ik met mijn carrière. Wat fantastisch om nu gewoon te kunnen zeggen dat ik veel van mijn wensen, dromen en doelen uit heb laten komen. Ik weet amper waar te beginnen, maar ik zal vast wel gauw een blogpost doen met waarin mijn grootste achievements centraal zullen staan. Ben erg blij dat ik zoveel mooie herinneringen heb mogen meemaken en heb kunnen vastleggen. Ik heb een shitload aan video's en foto's op mijn harde schijven en pc met uiteraard backups ja! Maak je maar geen zorgen. Ik hecht te veel waarde aan die dingen om zo dom te zijn er geen backups van te maken. Onbegrijpelijk als ik soms hoor dat mensen dat niet doen en plots alles kwijt zijn. Ik kan daar niet met mijn verstand bij. Maar goed, dat is weer een hele andere topic, waar ik een boekwerk over kan schrijven. En ja, zo is dat met veel onderwerpen het geval. Ik kan uitgebreid mijn mening geven over waaaay too many things. Vandaar dat ik weer bij het bloggen ben beland op een nieuwe site zoals je kunt zien. Ik ben al heel lang geleden begonnen met bloggen. Ik kan me herinneren dat dat al voor 2006 was. Maar vanaf 2006 nam ik het allemaal wat serieuzer. In die periode ben ik namelijk ook begonnen als zangeres in de muziekscene hier in Nederland. Ik heb sinds die tijd gevlogt en geblogt, maar heel onregelmatig. Sinds ongeveer een jaar of  5 ben ik echt regelmatig gaan vloggen. En wauw, wat heeft me dat veel opgebracht. Ik breng elke week wel minimaal één weekvlog uit. Er is zelfs een tijdje geweest dat ik dagelijks vlogs online zette. Dat was een beetje te veel van het goede en niet te combineren met mijn (gezins)leven. Het vloggen bevalt me wel heel erg. Vandaar mijn besluit om nu ook weer het regelmatig bloggen op te pakken. Mijn vlogs worden goed bekeken, maar zeelf heb ik ook een grote liefde voor schrijven en vele mensen vinden lezen ook heel leuk. Ik schrijf graag lyrics, sinds ik me kan herinneren al. Wel het liefst in het Engels, maar hey, schrijven is schrijven toch! Ik ben echt een journal-kinda girl. Ik hou heel graag mijn dingen bij en dan vooral mijn vooruitgang. Ik vind het ook erg leuk om terug te blikken altijd. En zoals ik al zei, als ik zie wat het vloggen mij heeft gebracht dan denk ik dat ik mezelf vast wel weer zal verassen over een aantal jaartjes als ik het bloggen volhoud. Ik wilde het allang doen. Ik moet zeggen dat ik wel veel voor magazines heb geschreven in de tussentijd. Ik heb een prachtige website waar ik al mijn flyers, posters, shoots, publicaties, shows and what not allemaal bijhield. Die bestaat nog steeds. Toch wilde ik even weer een verse start maken en alles overzichtelijk hebben. Die oude dingen zal ik vast wel weer eens op deze website plaatsen. Je kan het een portfolio noemen. Maar ik werk nog even aan de vormgeving daarvan. Ik vind het zo leuk om al die leuke herinneringen te zien. Ik geniet er intens van, net als met mijn vlogs. Ik moet je wel alvast de heads up geven, ik ben geen ster in spelling en grammatica. Dat zal je vast al gemerkt hebben als je mij allang volgt. En to be honest, I don't really care. Als ik wil schrijven, dan wil ik ook echt schrijven. Ik hou er van om mijn gevoelens, gedachten en ideeën op papier te zetten. Als ik eenmaal begin met schrijven dan kan ik uren doorgaan. Maar ik wil dan niet te veel stilstaan bij dingen zoals spelling en grammatica. Ik raak snel gedemotiveerd dan en voel me dan niet meer vrij om te delen wat ik wilde delen. En achteraf alles controleren vind ik te veel werk. En ja, zo dramatisch slecht geschreven is het ook weer niet allemaal. Als je maar doorkrijgt wat ik wil zeggen met mijn verhaal toch? Dat vind ik zelf het belangrijkste. Ik kreeg toen ik in de magazines columns schreef, zo ontzettend veel leuke complimenten van de redactie en de lezers. Gelukkig deden zij altijd nog een spellingcheck, daar door bleef ik het leuk vinden om vaak artikelen aan te leveren. En net zoals het vloggen, ik moet het nu gewoon doen! Toen ik regelmatig ging vloggen maakte ik mezelf soms gek omdat ik overal foutjes zag achteraf. Soms nam ik wel tien keer iets opnieuw op. Dat bracht te veel stress met zich mee en daardoor was de lol er gauw van af. Ik had soms dingen waar ik tevreden mee was, maar na een tijdje niet meer omdat ik er te vaak naar gekeken had en toch weer iets zag wat me niet zinde. Zo heb ik heel veel materiaal weer offline gehaald. Echt zonde nu ik er aan terug denk. Tuurlijk zie ik nu ook nog heel veel dingen die ik anders of beter had willen doen bij bepaalde vlogs, maar ik ben overweldigt door de leuke reacties. Die heb ik uiteindelijk gekregen omdat ik het toch aandurfte om te laten staan. Dat deed me goed. Ik ben soms te perfectionistisch. Alles constant perfect doen, kan niet altijd. Zo hou je je zelf ook tegen in bepaalde dingen en zo kom je niet voor uit. Met het vloggen heb ik dat enigszins los kunnen laten en nu gaat het me heel makkelijk af. Ik merk ook dat ik er veel beter in ben geworden, omdat ik gewoon besloot het te gaan doen. Door de kunst van het doen (het gewoon gaan doen en volhouden) steek je veel op. Als ik teveel stil zou staan bij die foutjes (die die vlogs van mij eigenlijk juist heel realistisch maakt, waar ik trots op ben nu) dan zou ik zeker niet zoveel hebben bereikt op Youtube. Inmiddels heb ik de 10.000 abonnees aangetikt daar en behalen mijn vlogs wekelijks meer dan 2000 views. Nu wil ik weer voor mezelf gaan schrijven in plaats van voor magazines. Al zal ik dat voor sommige magazines zoals Dreamz World bijvoorbeeld nog wel blijven doen af en toe. Maar goed ik ga weer bloggen. Jullie even een kijkje geven in mijn gedachte. In de rommelige gedachte die ik soms heb. Mijn hoofd zit soms bizar vol. Juist door het op papier te zetten en er niet te veel over na te denken kan ik het een plekje geven. I guess it's therapeutic. Het is voor mij wel een vorm van therapie.  Ik post soms ook wel eens uitgebreide berichten op mijn Facebook pagina. Niet vaak hoor, maar af en toe. Dan krijg ik me toch een hoop reacties. Soms lees ik dat mensen er ook echt even lekker voor gaan zitten met een kopje koffie of thee (ook bij mijn vlogs). Dan denk ik, wauw. Wat leuk dat mensen dat echt doen en zo een stuk tekst kunnen waarderen. Tijd dus om al die teksten weer een plekje te geven in mijn magazine. In mijn eigen online magazine. Mijn blog dus! Gewoon random thoughts over letterlijk van alles en nog wat, soms nog wel eens wat rommelig. Maar ja, that's me. Ik vind real zijn (althans zo wil ik mijn vlogs en blogs overbrengen en mijzelf als persoon ook) belangrijker dan perfect zijn. Ik moet zeggen dat Monica Geuze me ook enorm geïnspireerd heeft met haar eigen magazine die ze pas gelanceerd heeft. Ik had dat ding gister meteen toen het in de winkels binnenkwam opgezocht en gekocht. Wauwauwauw. Niet alleen die foto's.. (they're flawless) maar alles. De vormgeving, matte pagina's (I LOVE MATTE) en de invulling, de verhalen. Fabuleus, zoals Monica zelf vaak zegt. Stiekem droom ik er ook wel van ooit een x een eigen magazine te lanceren of boek. Vooral dat van die boek zit al langere tijd in mijn gedachten. Ik vind het vooral heel leuk om over diepgaande onderwerpen te praten. Er zijn nou eenmaal dingen die me langer dan een uurtje bezig houden. Met bepaalde gedachten en onderwerpen zit ik al jaren. Sommige zelfs levenslang ben ik bang. Maar wie heeft dat niet? Tuurlijk zijn er soms mensen die dingen heel makkelijk van zich af kunnen zetten. Ze lijken totaal niet te piekeren, kunnen heel zwart/wit zijn en gaan gewoon makkelijk door. Ik kan dat echt niet. En ik ben daar blij dom. Ik hou niet van oppervlakkig. Ik pluis dingen graag uit, ik wil antwoorden, ik wil kennis, ik wil meer weten, ik wil mezelf voeden met informatie, mijn horizon verbreden, meer opsteken, meer logica, meer, meer meer. Details, bij mij gaat t allemaal om de details. Een achterliggende gedachte, een diepere betekenis. Er is meer, er is zoveel meer in dit leven! Heb al zo veel ervaren. Vooral op mijn leeftijd. Ook dingen wat, wat ik niet eens echt kan vertellen. Maar dingen die echt ontzettend ver gaan. Voor nu kan ik daar nog niet te veel op ingaan. Misschien ooit, in een boek. Het is een stiekeme droom ja. Het gaat over een ervaring die ik heb meegemaakt, die mijn hele leven heeft beheerst. Jaren, maar dan ook jarenlang. Je wilt niet weten! Echt waar. Gekmakend. Maar goed. Blijf nog maar even gissen haha. mijn armen zijn inmiddels bijna lam van het typen. Niet alleen van het typen, maar ook vandaag weer een drukke dag achter de rug. Afspraken plannen, mailtjes beantwoorden, social media up to date houden, huishouden, boodschappen doen, koken en dan het zwaarste (maar wel heel leuk): mama zijn. Ohja.. en nog veeeeeeel meer. Haha. Heb ook deze website vandaag dus even nieuw leven ingeblazen door hem helemaal up te daten met artwork en al. Ik zie dat ik alweer een lap tekst in no time voor me heb getoverd. Zo gaat dat als ik eenmaal begin te typen. Ik ga nou lekker mijn bed in. Heb ik echt wel verdiend. Tot gauw. Ik hoop dat je kan genieten van mijn blogs. Liefs, Sadhana.

No comments:

Post a Comment